Başkalarının Gecesi Kitap Özeti, Bölüm Bölüm Tahlil ve Karakter İncelemesi

KEŞKE Deniz kokulu taşlar döşenmişti yollara Ben bile bilmiyordum nerde ayrıldık söndür küllenmiş sözcüklerini geçmiş zaman sararan firezleri geç yorumu gökyüzüne bırakılmış uçurtmalı tepeleri uzun bir yol için aldığın ne varsa bırak ardında saklayabilseydim dalgın bakışlarımı böyle zamanlar için saçlarını taradığım sular, rüzgar ve karanlık bak adın yazılı yeşim taşından örülü duvarda

İçindekiler Başkalarının Gecesi, 11 Çöl Işıklan, 12 Körebe, 13 Kara Saplanmış Tren, 14 Antik Kent, 16 Zarf, 18 Kar Prensi, 19 Keşke, 21 Üçüncü Zaman, 22 Lavanta, 23 Uçurum, 24 Şehir Melankoli, 25 Sayı, 26 Başka, 27 Buzdağı ve Asit, 28 Gökyüzü, 29 Gökada, 30 Araziden Dönen, 31 Hayal, 32 Kar Adamı, 33 Bir Bakıma, 34 Oramar, 35 İdare Lambası, 36 Şarap Testisi, 37 Korku, 38 Dilsiz Göl, 39 İkinci Pelerin, 40 Yedek Gece, 41 Quanta, 42 Gülün İmhası, 43 Gölge, 44 Güneş Saati, 45 Ecza, 46 Kuzeydeki Pencere, 47 Sis, 48 Kantonlar, 49 Ahşap Burcu, 50 Boğa, 51 Resim, 52 Pusu, 53 Serin Anılar, 54 Mat, 55 Sözler, Yaprak, 56 Yangın Evi, 57 Aydaki Kurt Adam, 58 Serin Mürekkep, 59 Dünyanın Buzulları, 60 Seyyah, 61 Denklem, 62 Kan Suyu, 63 Kalım, 64

BAŞKALARININ GECESİ Görünmeyeni görmenin azabı İçimizde durmadan ödediğimiz ne ruhumun ay ışığı ne yırtıcı hayvanlarla güreşen yorgun bedenim ihtiyar adar gibi kapandım içime yasını tutuyorum sonsuz bir kehanetin Görünmeyeni görmenin azabı Çılgınlıklar otu ağzımda Kırların yırtığına takılmış karaca Sıvası dökülmüş duvarlardaki Donmuş halı zamanı Çılgınlıklar otu ağzımda Değişik kalibreli intiharlar denedim Dipteki arayış boş kovan Başkalarının gecesi bitmedi daha 10 Ocak 1990

KÖREBE birkörebeydi oynadığımız bir büyük kuşatmada ürkek geyikler gibi adımı söylüyorum aşkların itiraflar yerine geçtiği transparan imzalar dünyasında vurulduğum yerde ayağa kalkıyorum gözbağını delik deşik şimdi ne bir tereddüdün romanı ne ressamın kontratı şimdi kopuşlar ve Estetik 2 Ocak 1990

KARA SAPLANMIŞ TREN aynı tünellerden çıkarken yitirdiğimiz düşler birlikle kamaşan gövdelerimiz karanlıktan ışığa ürperen ten başka yolcularını bekletiyor şimdi kara saplanmış tren ayrıntıların bağışlamadığı nabzımın vuruşları bir başkası olarak yaşadığın serüvenlerde tedirgin gövdelere yerleşen bukalemundan kalan nem korktum ve kaçtım alabildiğine kara saplanmış, trenlerin yolcusu olmaktan, uzak durdum pişmanlığın kovanındaki içe dönük kurşunlardan mezatlarda dağıttım neyim var, neyim yoksa umutuyla örtüldü belleğimin eteklerinde sönen yanardağ her seferinde erteliyordum büyük vazgeçişi bilet değiştirmekle oysa hiçbir yolculuk taşımıyordu benî hiçbir yere başka yolcular değildi bekletilen, yolcular başkalaşıyordu saplanmış trenlerse aynı tünellerde ilk kan bekliyordu.

613 Şubat 1990

ANTİK KENT mutlu günlerimizdi… deniz tuzu, dövme gül yanık tarçın gibiydik rüzgârın saçlarımızı taradığı yamaçlarda ikimizden bir bayrak dalgalanırdı birbirine bakan tarih ve otların arasında adı yoktu yaşadığımız şeyin bir boşluk bile değildi bu onca boşluğun içinde yontulmamış birkaç harf taşlar kadar tarihe kefil günler gibi düşünülmeden akıp giden otların gölgesindeki gece kadar derin ay ışığıydı her şeyi sessizce bütünleyen bir dönüş biletiyle kırıldı gece kırıldı mevsim kalakaldık birbirine bakan Bunaklarda zehiri giz olan otlar boyverdi kırık heykel parçalan dağılmış (en zaman tarihe geri çekildi kalıntıları ne kadar ipucuysa bir antik kentin o kadar biliyoruz nedenlerini ve sonuçlarını ayrılınca adını aşk koyduğumuz o şeyin. 5 Şubat, 21 Mart, 1990

…

Bir önceki yazımız olan Sil Baştan Kitap Özeti başlıklı makalemizde Ken Grimwood kitapları, Ken Grimwood romanları ve Ken Grimwood Sil Baştan kısa özeti hakkında bilgiler verilmektedir.

Read more